ورود عضویت یکشنبه 5 اسفند 1397
NEWSHA Skip Navigation Links
اطلاعیه: آغاز ثبت نام کارگاه آموزشی " ارزیابی و درمان اختلالات پردازش شنوایی مرکزی" 66830409
سبـد خرید
تعداد اقلام : 0
مجموع(ریال) : 0
حس خوب شنیدن
آشنایی با مشخصات رفتاری کودکان بدشنوا

آشنایی با مشخصات رفتاری کودکان بدشنوا

الف - دوران نوزادی و خردسالی

اختلال بدشنوایی ممکن است در دوران خردسالی بروز پیدا کند و خودش را نشان دهد. والدین معمولا اظهار می کنند که انگار نوزادشان به صدا واکنش نشان نمی دهد یا ساکت و خاموش است.

از طرف دیگر ممکن است نوزاد حساسیت زیادی به صدا نشان دهد، به نحوی که احساس شود واکنش او به صدا زیاد است. این گروه از خردسالان معمولا مبتلا به حساسیت بیش از اندازه به صدا(بیش شنوایی یا پُرشنوایی) هستند و در درک گفتار در محیط شلوغ مشکل دارند.

این امر باعث می شود تا کودک نتواند با همسالان خود به راحتی بازی کند، لذا ممکن است در فعالیت جمعی با کودکان دیگر کمتر مشارکت کند و در یادگیری مطالب در فضاها و اتاق های بزرگ دچار مشکل شود.

والدین این گروه از کودکان، در آستانه رسیدن فرزندشان به سن یک سالگی، احساس می کنند که ارتباط کلامی او با همسالان خود کم است. از این رو معمولا به پزشک مراجعه می کنند و تقاضا می کنند که شنوایی فرزندشان ارزیابی شود. در این وضعیت، معمولا با والدینی مواجه می شویم که قبلا ارزیابی های متعددی برای شنوایی کودکشان انجام داده اند و در همه موارد، نتیجه آزمون ها طبیعی بوده است. با این وجود در کودکانی که سابقه ابتلا به اوتیت مزمن گوش میانی دارند، رفتارهایی مثل عدم حرف شنوی و عدم توجه شنوایی کودک، به عفونت های گوش میانی نسبت داده می شود.

به دلیل آنکه حدود 30 درصد از کودکان در سال اول زندگی حداقل یک بار به اوتیت گوش میانی مبتلا می شوند، ممکن است مشکلات عدم توجه شنوایی کودک به "تجمع مایع پشت پرده گوش" یا "گرفتگی گوش" نسبت داده شود، اما مشکلات گوش دادن در این سن می تواند زنگ خطری برای ایجاد یک اختلال پردازش شنوایی(بدشنوایی) باشد.

مطالعات انجام شده در سال های اخیر نشان می دهد کودکان خردسالی(4 تا 5 ساله) که سابقه ابتلا به اوتیت های مکرر در دوران کودکی دارند، در آزمون های مربوط به عصب شنوایی(ساقه مغز) دچار مشکل هستند. در حال حاضر، ارتباط میان اوتیت گوش میانی در دوران کودکی با ایجاد اختلال پردازش شنوایی در سنین بالاتر کاملا به اثبات رسیده است.

 

ب - دوران 2 تا 5 سالگی

با ورود به دوران کودکستان، کودکان داستان ها و اشعار کودکانه را فرا می گیرند.کودکان بدشنوا ممکن است موسیقی را دوست داشته باشند، اما در یادگیری کلمات مشکل دارند. معمولا مربیان پیش دبستان اظهار می کنند که این کودکان هنگام داستان خوانی، در جای خودشان نمی نشینند، برای فهم مطالب نیاز است که جملات داستان برایشان تکرار شود یا اینکه نیاز است دایما به آن ها گفته شود تا حواسشان را جمع کنند.

به کار بردن عباراتی نظیر"خیلی خیالباف است" یا "فقط به چیزهایی گوش می کند که دوست دارد" از جمله مواردی است که برای توصیف عملکرد این کودکان در دوران کودکستان به کار برده می شود. والدین این کودکان معمولا اظهار می کنند که فرزندشان بیشتر علاقه دارد تا پازل تصویری حل کند یا تلویزیون ببیند و علاقه چندانی به کتاب خوانی نشان نمی دهد. گاهی اوقات هم گفته  می شود که کودک "حرف شنوی ندارد" یا "در دنیای خودش سیر می کند".

کودک بدشنوا ممکن است به سر و صدا خیلی حساس باشد، با شنیدن صدای بلند گوشش را بگیرد و تمایلی به حضور در مکان های پر سر و صدا نظیر جشن تولد یا عروسی نداشته باشد. در این حالت مشکل بدشنوایی بیشتر از هر زمان خودش را نشان می دهد، اما متاسفانه معمولا والدین تصور می کنند که فرزندشان برای جلب توجه دیگران این کارها را انجام می دهد. با این وجود برخی از کودکان بدشنوا برای مشاهده برنامه مورد علاقه خود در تلویزیون یا بازی های کامپیوتری تمرکز بسیار زیادی به خرج می دهند، به نحوی که حتی به راحتی متوجه صدا زدن خودشان نمی شوند.

به دلیل آنکه بدشنوایی همراه با علایم و رفتارهای بسیار متفاوتی است، اغلب تصور می شود که کودک دچار مشکلات رفتاری است، ناسازگار و بدرفتار است یا اصطلاحا "هنوز بچگی می کند".

برای مثال کودکان بد شنوا گاهی اوقات کوچکترین صداها را حتی از فواصل دور تشخیص می دهند و به آن ها حساس هستند (مثل صدای کلید انداختن، صدای ماشین در پارکینگ و ...)، در عین حال گاهی اوقات از فاصله نزدیک هم توجهی به صدا زدن نشان نمی دهند. در این حالت خانواده ها به غلط تصور می کنند که فرزندشان هر زمان دوست داشته باشد، گوش می کند و در جایی که به نفعش نیست، توجهی نشان نمی دهد. این برداشت غلط والدین ممکن است موجب مشکلات رفتاری، اضطراب و حتی رفتارهای لجوجانه و مقابله ای در کودک شود.

 

ج - دوران پیش دبستان (4 تا 6 سالگی)

در دوران پیش دبستان، کودکان باید بتوانند جملات و دستورات طولانی تر و پیچیده تر را دنبال کنند. در این دوره، مهارت های پیش نیاز برای خواندن آموزش داده می شود و کودکان با نام حروف مختلف و از آن مهم تر، اصوات مربوط به این حروف آشنا می شوند. آگاهی از واج های(صداهای) گفتاری (مثلا تشخیص اینکه صدای /ت/ از صدای /ک/ متفاوت است یا اینکه کلمه سیب از 3 صدای /س/، /ای/ و /ب/ تشکیل شده است) نیاز به تمایز شنیداری دقیق واج ها از یکدیگر دارد.

آشنایی با صداها و تشخیص جایگاه اصوات در ابتدا، وسط یا پایان کلمه، مهارتی است که کودکان باید در دوران پیش دبستان به راحتی یاد بگیرند. این مهارت اساس و مبنای خواندن را تشکیل می دهد. اما کودکی که دچار بدشنوایی است، در یادگیری این مهارت های پیش خواندن مشکل دارد و به زحمت می تواند صداهای گفتاری را در کلمه تشخیص دهد و بین اصوات با حروف، ارتباط برقرار کند.

به همین دلیل معمولا کودکان بدشنوا در بدو ورود به مدرسه دچار مشکل می شوند و در یادگیری خواندن ضعف نشان می دهند. در این دوران، کودک بدشنوا برخلاف همسالان خود، برای یادگیری مهارت های پیش خواندن ضعف دارد و از آن ها عقب می افتد.

 

د - دوران مدرسه

برخی از کودکان، دوران پیش دبستان را بدون مشکل طی می کنند. آن ها یاد می گیرند که از طریق توجه نشان دادن به نشانه ها و علایم مختلف بینایی، حرکت بدن و دست و نیز پیش بینی کردن و حدس زدن مطالب گفته شده مشکل شنوایی خود را جبران کنند و دچار ضعف در عملکرد نشوند.

به دلیل آنکه این گروه از کودکان برای گوش دادن به مطالب درسی، انرژی بیشتری نسبت به همسالان خود مصرف می کنند و حتی نسبت به صداها یا آنچه گفته می شود، باید تمرکز بیشتری به خرج  دهند، گاهی اوقات به غلط تصور می شود که نسبت به دانش آموزان دیگر توجه و تمرکز بیشتری نیز دارند و اصطلاحا " خیلی خوب گوش می دهند".

کودکان بدشنوا ممکن است در مکالمه از طریق تلفن مشکل داشته باشند، به صدا زدن از طریق بلندگوی مدرسه خوب توجه نکنند یا حتی مطالب ضبط شده را به راحتی متوجه نشوند، زیرا در همه این موارد امکان استفاده از علایم بینایی برای کودک وجود ندارد و در فهم مطالب دچار مشکل می شوند. این کودکان مشاهده بازی های تصویری و رایانه ای را به داستان های رادیویی ترجیح می دهند.

همینطور تمایل دارند به جای آنکه برایشان داستان خوانده شود، بیشتر به بازی های اکشن بپردازند. کلاس اول دبستان، اولین جایی است که کودک در یک مکان نسبتا بزرگ قرار می گیرد و باید از طریق گوش دادن به صدای معلم، مطالب را یاد بگیرد. وقتی که کودک با حروف آشنا می شود، باید بتواند اصوات یک کلمه را به شکل مجزا تشخیص دهد.

در این حالت، کودک بدشنوا کندتر از بقیه همکلاسی هایش عمل می کند. البته ممکن است به دلیل ذوق و علاقه به یادگیری مطالب در کلاس اول و نیز فعالیت های بیشتر در مدرسه یا منزل، این مشکل چندان به چشم نیاید. اما در پایان کلاس اول دبستان، کودکان بدشنوا از همکلاسی های خود عقب می افتند.

این کودکان در فهم جملات شفاهی (به ویژه در کلاس درس و محیط های شلوغ) دچار مشکل هستند و نمی توانند بین اصوات گفتاری و حروف ارتباط برقرار کنند. ضعف در یادگیری مهارت خواندن و عدم یادگیری دقیق مطالب درسی باعث می شود تا مشکل این کودکان بیشتر آشکار شود.

در برخی دیگر از کودکان بدشنوا، در فاصله سنی کلاس اول تا کلاس سوم دبستان، رفتار آن ها به نوعی " طنازی" است. در این زمان آن ها تمایل دارند که برای انجام کارهایشان مورد تشویق و خواهش قرار بگیرند و یا از طریق توجه به علایم و نشانه های غیرکلامی از پس کارهایشان بر می آیند.

اگرچه به نظر می رسد که در این دوران یادگیری کودکان بدشنوا کندتر از حد معمول است، اما وقتی آنچه گفته شده را نمی شنوند(در کلاس درس) تلاش می کنند از طریق نگاه کردن به دانش آموزان دیگر متوجه موضوع شوند و به همین دلیل مشکلات آن ها ممکن است به چشم نیاید و نادیده گرفته شود.

در این دوران، مشکلات کودکان بدشنوا به "عدم حرف شنوی" آن ها نسبت داده می شود. مثلا ممکن است گفته شود " همه پسرها اینجوری هستند" یا "دخترها معمولا به هر چی خودشان دوست دارند، گوش می دهند". هنگامیکه کودک نمی تواند اصوات مزاحم(اصوات محیطی یا صدای دیگران) را حذف کند، گوش دادن به صداها برایش مشکل و خسته کننده می شود. به همین دلیل اینطور به نظر می رسد که انگار "فقط به چیزی که دوست دارد، گوش می کند".

در دوران دبستان معمولا از کلاس های تقویتی استفاده می شود. همین امر باعث می شود تا مشکلات گوش دادن در کودکان بدشنوا از نظر پنهان بماند و تا زمان ورود به دوران راهنمایی به شکل مشخص خود را نشان ندهد. در دوران راهنمایی و دبیرستان، نیاز به گوش دادن افزایش پیدا می کند و تعداد نشانه های تصویری در کتب درسی کاهش می یابد.

به همین دلیل مشکلات کودکان بدشنوا بیشتر می شود. در سال های اولیه مدرسه، معلم می تواند با رعایت نکات زیر به کودکان بدشنوا کمک زیادی کند. فاصله انداختن بین زمان ارایه مطالب درسی، تکرار مطالب و استفاده از علایم، نشانه ها و تصاویر برای انتقال بهتر موضوعات درسی می تواند از مهم ترین این نکات باشد. با افزایش مطالب شفاهی، مشکلات کودکان بدشنوا بیشتر می شود.

در مرکز تخصصی نیوشا ارزیابی اختلال پردازش شنوایی با استفاده از آزمون های ویژه انجام می گیرد و سپس روش درمانی مناسب بر اساس نوع اختلال بدشنوایی به کار گرفته می شود.

جهت مشاوره رایگان در زمینه اختلال پردازش شنوایی می توانید با شماره تلفن 66845959 تماس بگیرید.

 



استفاده از این مطلب در سایت های دیگر فقط با ذکر منبع [موسسه دانش بنیان نیوشا] مجاز می باشد

تاریخ به روز رسانی: پنج شنبه 28 خرداد 1394 تعداد بازدیدها: 3926
کلمات کلیدی: آشنایی با مشخصات رفتاری کودکان بدشنوا در سنین مختلف
آدرس کوتاه صفحه: http://newsha.ir/P/1218
اطلاعات تماس با مرکز

آدرس: تهران- انتهای خيـــــابان امام خمينـی (سپه غربي) نرسيده به اتوبان يادگار امام پلاک 1386
تلفن مرکز: 60-66845959-021
نمابر: 66830409-021
پست الکترونیکی: Info@Newsha.ir
لینک های مرتبط

پزشک انلاین
مجله سلامـت
مجله پزشکی دکتر سلام
انجمن علمی شنوایی شناسی ایران
وب سایت جامع پزشکی و سلامت بیوطب

مراکز طرف قرارداد

خانـه کارگر
بیمه بانک ملت
بیمه بانک رفاه کارگران
عضویت در خبرنامه

با عضویت در خبرنامه نیوشا از آخرین اخبار و اطلاعیه های نیوشا با مطلع شوید.

پست الکترونیکی:



حقوق این سایت متعلق به مرکز تخصصی نیوشا می باشد. هرگونه کپی برداری پیگرد قانونی دارد